Reisverslag Pyreneeën 2025
Dag 1
De dag begon vroeg, rond 06:30 uur liep de wekker af. Eerst even de dagelijkse zaken zoals een rondje fietsen met Hunter naast de fiets. Zal de komende 10 dagen ook de laatst keer zijn, hij zal even zonder de baas moeten doen… Daarna al snel de overige reisgenoten ontmoet om na een kop koffie de auto in te gaan richting vliegveld Weeze.
Daar aangekomen direct de douane door op zoek naar koffie. Dat is gelukt, smaakte best voor vliegveldkoffie. Zelfs voor 3,75 euro…
De vlucht was er er eentje zonder issues. We zaten zo ongeveer allemaal apart, nadeel van goedkope tickets bij Ryanair. Alleen Andre en ik zaten naast elkaar, reden daarvan was dat ik met Jan had geruild omdat ik niet bij het raam wilde zitten i.v.m. de beschikbare beenruimte. Nu had ik fijn een plekje in het midden zodat ik af en toe lekker de beentjes in het gangpad kwijt kon.
In Girona was het 28 graden, best warm dus. Gelukkig was de eigenaar van de B&B in aantocht om ons op te halen. Met airco in de auto was het goed te doen, airco had er wat moeite mee om 7 man in de auto koel te houden, maar dat mag de pret niet drukken.
De rest van de dag doorgebracht aan het prettig aangelegde zwembad bij de B&B.,
De motoren hebben de reis ook allemaal overleefd zonder schade, morgen kunnen we dus aanvangen met de eerste route welke ons richting Adorra zal voeren.
De B&B eigenaar laat weten dat het hier prachtig rijden is en dat je moet uitkijken dat je niet denkt dat je alleen op de weg rijdt, zo rustig als het is. Vooral ook de tegenliggers die je tegenkomt kunnen dat wel eens denken. Oppassen dus…
Dag 2
Na vanmorgen een forse factuur (kan ook niet anders, het transport van de motoren diende bij Harry afgerekend te worden…) te hebben betaald bij de B&B waar we verbleven, zijn we aan de rondreis door Spanje, Andorra en Frankrijk begonnen. Heerlijk weer, beetje warm zelfs, 25 graden ’s morgens om 9 uur. 😅 De temperatuur liep nog wel verder op, 32 graden zag ik voorbij komen op m’n display. Het eerste stuk waren venijnige bochten waarvoor je echt in de ankers diende te gaan. Als dit een voorbode zou zijn voor de rest van de tocht hadden we nog wat te doen! Gelukkig was alleen het eerste deel van de route, later werden het prettige ‘doordraaiers’ waar je de snelheid er een beetje in kunt houden. Komt toch het gemiddelde ten goede. 😄
Vandaag een aantal colletjes gereden die mij in ieder geval niets zeiden. Op het hoogste punt weinig te beleven, niet anders dan een bord met de naam van de Col en de hoogte. Verder niks. Ik hoop dat er later in de route nog wel wat bekende colls voorbij komen (weet het wel zeker 😉)
Na een stukje Franse Pyreneeën uiteindelijk in Andorra aangekomen. Bij de binnenkomst on Andorra zagen we al wat donkere wolken boven de bergen hangen. Tegelijkertijd kijk je op het scherm van de navigatie welke kant de route opgaat in de hoop dat die je niet in de richting van de donkere wolken stuurt. Dat ging ten dele goed…ik ben droog overgekomen, Thijs, Jan en André nét niet en Sanne en Eric hebben nog even staan schuilen op 2km afstand van het hotel. Het ging ook tekeer als een malle, wolkbreuk noemen ze zoiets dacht ik.
Uiteindelijk zijn we allemaal weer heelhuids overgekomen wat toch het voornaamste is. Nu gezellig op het terras aan een drankje en zo op zoek naar wat te knagen.
Tot morgen!
Dag 3
Je hebt van die dagen, dan klopt alles. Het weer, de routes, de drukte op die routes, de uitzichten…ach, ik kan nog wel even doorgaan. Het komt erop neer dat het een geweldige dag is geweest. Als ik dan toch iets te zeuren heb, de eerste 5km door Anyós in Andorra tijdens de spits waren niet fijn. Retedruk en warm, dat zijn wel zo ongeveer de woorden die het het beste omschrijven. Maar eenmaal uit de drukte op de kleinere wegen begon de pret als menig andere dagen in eerdere edities van de AlpenExpress. De ene pas nog mooier dan de andere, onbekende en bekende namen gleden onder de wielen door. Veelal wel even gestopt voor een fotootje, maar op een gegeven moment sta je meer stil dan dat je aan het rijden bent. Maar voor de uitzichten zoals op de Col d’Aspin en de Toumalet toch wel weer een uitzondering gemaakt, daar kun je niet zomaar aan voorbij rijden.
We overnachten op een camping in een soort van chalet. Grappig is dat de Franse campingeigenaar, Luuk, een behoorlijk woordje Nederlands spreekt. Hij is regelmatig in Nederland te vinden voor de promotie van zijn camping. Wat we ook wel konden waarderen is dat we een biertje (tripel) als welkomstdrankje aangeboden kregen. En een hele fijne! Dat smaakt naar meer!
Nu lekker aan het eten in het naastgelegen restaurant, waarna er vast nog wel een biertje gedronken wordt waarbij we de route gaan evalueren.
Tot morgen!
Dag 4
De Pyreneeën… ik had me er van alles van voorgesteld, maar dat het zó mooi zou zijn had ik niet verwacht. Alhoewel, ‘mooi’ is wellicht het verkeerde woord. Tig keer in de Alpen en Dolomieten geweest, dat zijn ook geweldige gebieden om rond te sturen. Maar bedenk je dan om ergens koffie te drinken moet je zoeken naar een plekje. In de Pyreneeën niet, in mijn beleving een stuk rustiger. De eerste indruk is dus ‘mooi, maar rustiger in vergelijk met Alpen/Dolomieten.
De route van vandaag was weer divers, van alles wat kwamen we tegen. Van venijnige korte bochies tot aan heerlijke doordraaiers. Met name die laatste kunnen ons wel bekoren.
Helemaal fijn was het dat we vanmiddag ergens een waterbron tegenkwamen op een beklimming van een col. Even gestopt en lekker de kop even nat gemaakt, heerlijk bij 36 graden!
Prachtige dingen gezien onderweg, van cols zoals de Col d’Aubisque, col du Portaulet en de Puerto del Pino. Stuk voor stuk geweldige cols om te rijden, ze bieden allen geweldige uitzichten over het moois dat de Pyreneeën te bieden hebben.
Ik had in de route van vandaag ook een extra lus door de Cañón de Añisclo gepland. Vanwege tijd, warmte en slecht wegdek is er maar één die de extra lus gereden heeft en dat is Eric. Volgens hem was het zeker de moeite waard. Wat hij wel vreemd vond was dat hij ondanks dat het ingericht is als eenrichtingsverkeer hij fietsers en motoren tegenkwam. Sommige mensen…🤨🙁
De overnachting is in Monzon bij hotel Masmonzon. Best een luxe keet met spa, gym en een beste biervoorraad waar we ze proberen vanaf te helpen 🍻
We zitten nu buiten op het terras onder de parasol te schuilen voor de regenbuien/onweer, terwijl men, voor zover ik begrepen heb, in Nederland geniet van een zwoele zomeravond.
Hoe dan ook, geniet van de avond en tot morgen!
Dag 5
Vandaag van Monzon naar Puig-Reig gereden. Da’s grofweg gezegd van west naar oost. Prachtige route, over onder andere de (voor mij onbekende) Port de Sant Miquel (863m), Col de Montllobar. Col de Montllobar (963m), Pas de Finestres (1045m) en de Col de Clarà (880m), de één nog mooier dan de andere. Daarbij valt op dat hoogte niet zaligmakend is. Tuurlijk is het leuk om een half uur aan het klimmen te zijn op een 2500+ meter hoge bergpas, maar op de wat kleinere heb je zeker zoveel lol. Helemaal als het lekker rustig is op de weg, dit in tegenstelling tot de Alpen. Als je hier rijdt komt regelmatig de naam Remi voorbij, als in ‘Alleen op de wereld’. Je moet echt goed in de gaten houden dat er toch echt een tegenligger aan kan komen, dus rechts houden op je eigen weghelft is daarbij best verstandig. Je wordt zelfs d.m.v. borden gewaarschuwd hiervoor.
De lunch viel een beetje tegen. We waren gestopt bij een leuk restaurantje met een fijn terras waar je heerlijk buiten kon zitten. Dus neergeploft en de bestelling doorgeven. Het drinken kregen we nog, maar daarna duurde het toch wel erg lang voordat het eten eraan kwam. We hadden wel gezien dat er inmiddels een auto van de Gardia Civil voor de deur stond, maar die moeten ook wel eens eten toch? Bleek toch dat er wat gaande was in het restaurant. Wát het was weten we nu nog niet, maar feit is wel dat er geen eten meer uit de keuken kwam. En gewoon niets zeggen hè! Als ze nou nog ff de bakkes opentrekken, maar nee hoor, ze laten je gewoon aan je lot over. Het is dat er een Spanjaard ging vragen waar z’n voer bleef, anders hadden we er nu waarschijnlijk nog op zitten wachten. Dus netjes de drankjes betaald en op zoek gegaan naar een nieuw adres om te eten. Dat was gelukkig snel gevonden. 🙂
Vanavond nog even een duik genomen in het zwembad van het hotel, dat was een welkome verfrissing na een dag met 36 graden in het display. Was wel zweten, maar de route en de omgeving waar deze doorheen liep maakte en hoop goed.
Morgen richting de kust, de zwembroek ligt bovenop, wellicht nemen we nog een duik in de Middellandse Zee. Jullie gaan het horen!
Dag 6
Vandaag de rit waar ik eigenlijk wel naar uitgekeken had: de route waarin het stuk kustweg richting Tossa de Mar was opgenomen. Daarnaast hadden we afgesproken met Aard en Tineke om gezamenlijk te lunchen in Pineda de Mar. Aard en Tineke stonden al enkele weken in de buurt van Pineda op een camping, dus de afspraken was snel gemaakt. Het was even een gezellig moment gezamenlijk. Helaas konden we niet te lang blijven, er moest nog een route voltooid worden.
Van de Pyreneeën hebben we vandaag niet echt veel meegemaakt, we reden eigenlijk net ten zuiden hiervan van west naar oost. Desalniettemin toch prachtige stuurwegen onder de wielen gehad met weer een paar colletjes. Wederom geen hoge, maar erg prettig om te rijden.
Nadeel van het stuk langs de kust was toch wel dat we dit op zondag gedaan hebben, druk dus. Veel verkeer op straat en dan ook nog de locals die op pad gaan. Zeker in de (bad)plaatsen waar we doorheen kwamen was dit goed te merken, het schoot niet op.
Uiteindelijk weer van de kust af gedraaid richting het binnenland waarbij we een paar heel erg leuke weggetjes gereden hebben.
Het hotel van vandaag, Bon Retorn in Figueres, is voorzien van een zwembad, dat was met 33 graden best welkom. We hebben allemaal even een duik genomen en op het terras een biertje of cola gedronken.
Morgen rijden we verder de Pyreneeën in, rijden we wederom een stuk langs de (Franse) kust om uiteindelijk te eindigen in het Franse Quillan. Ik heb er zin in!
Tot morgen!
Dag 7
Excuus dat het verslag vandaag wat later gepubliceerd is, maar dat heeft alles te maken met het feit dat we in het hotel een menu voorgeschoteld hebben gekregen waar we onze vingers bij afgelikt hebben.
De vrouw van de eigenaar komt uit Vietnam én kan een aardig potje koken. Nou, dat hebben we gegeten. Man, man, man, wat was dat lekker!! En dat heeft al met al wel even geduurd, vandaar dat ik was later aan mijn verhaaltje kon beginnen.
Maar goed, voordat we hier beland zijn hebben we nog een stukkie gereden. Het was weer een prettige route, al zat er naar mijn smaak wat te veel stedelijk gebied in. Met name langs de kust in Frankrijk reed je van dorpje naar dorpje, het schoot geen meter op. Gelukkig had ik een alternatief beschikbaar wat prettig rijden was én geweldige uitzichten bood over het landschap en de achterliggende zee.
Tijdens de lunch ben ik nog even het water in gelopen, we zaten tenslotte zo ongeveer in het water daar. Ik kan dus in ieder geval zeggen dat ik in de Middellandse Zee heb gestaan! 😄 Daarbij kon ik ook concluderen dat de laarzen nog best waterdicht zijn. 😅
Wat ook opviel was dat het asfalt aan de Franse kant minder strak gelegd is. Aan de Spaanse zijde is het toch echt beter, tenminste op de route die wij gereden hebben.
Aan het eind van de route waren nog een tweetal Gorges (kloven) opgenomen, de Gorges of Salamus South en de Gorges of Pierre Lys. De eerste was fenomenaal, geweldig om te zien wat voor natuurschoon daar te zien is. Paar keer gestopt voor een fotootje en bijna vastgereden tussen rots en bumper van Citroën omdat één of andere Franse Jan Joker dacht dat het wel ging passen. Gelukkig ging het allemaal op een paar centimeter, dus laten we niet klagen.
V.w.b. het weer hebben we niets te klagen. Vanaf dag 1 zon, zon en nog eens zon. Oké, heb ik het niet over die bui in Andorra waar ik net op tijd voor binnen was. 😉 Temperatuur meestal ergens tussen de 30 en 35 graden, best warm dus. Ons motto ‘liever nat van het zweet dan van de regen!’ is op deze week zeker van toepassing. Ook voor morgen ziet het er weer goed uit, het wordt onze laatste rit in deze omgeving.
Daarover morgen meer, tot dan!
Dag 8
Nou, dat was ‘m dan al weer…. je kijkt er maandenlang naar uit, en als het eenmaal zover is, is het na één keer met je ogen knipperen voorbij.
Vandaag hebben de laatste route gereden, van Quillan naar de B&B waar we ook gestart zijn. En ook dit was weer een fantastische route. Alleen het eerste stuk al, ruim 40km door een berg- en bosachtige deel van Zuid-Frankrijk. Ongelofelijk dat je daarbij amper tegenliggers tegenkomt. Je moet er echter wel rekening mee houden, want je zult altijd zien dat nét in die ene bocht waardoor je binnendoor piept een tegenligger zich aandient. De gevolgen laten zich wel raden, dat wil je niet. Dus altijd oppassen in dit soort rustige gebieden. Gelukkig is het vandaag en eigenlijk de hele trip prima gegaan, geen ongelukken meegemaakt.
In de route van vandaag kwamen we weer een aantal bergtoppen tegen, op een gegeven moment zaten we toch weer op bijna 2000 meter hoogte. En als je naar die hoogte toe moet klimmen, moet je ook weer afdalen. Dat zorg weer voor veranderingen in het landschap, zowel in de beklimming als in de afdaling. Bomen onderin, weide en rots bovenin. Mooi om te zien, elke keer weer.
Maar ja, aan elke vakantie komt een eind, tenminste aan de mijne. Morgen vliegen we terug naar Weeze, nog een ritje naar huis en dan is het meeste van deze vakantie wel achter de rug. Het enige wat ons dan nog rest is het ophalen van de motoren uit Beek en Donk zodra ze terug zijn gebracht uit Spanje. Dat zal ergens volgende week worden denk ik, maar dat horen we dan wel weer.
Nu maar eens op tijd m’n mandje opzoeken, dat gestuur door de Pyreneeën gaat niet in je koude kleren zitten!
Tot morgen!!
Dag 9
En dan word je ’s morgens wakker met de wetenschap dat je die dag weer terug gaat naar Nederland. Erg? Nee, het is mooi geweest. Mooi? Ja, zeker weten, grandioos mooi zelfs!!
Kleine opsoming: Het weer, de routes, de B&B, de hotels, de gezelligheid, de omgeving, de uitzichten, ga zo maar door! Vanaf dag één tot en met vandaag is alles super verlopen. Ligt dat dan aan de voorbereiding? Weet ik niet, we doen ons best om op zoveel mogelijk dingen voorbereid te zijn. Maar sommige dingen, zoals het weer, heb je gewoon niet in de hand. Da’s geluk hebben. En dit jaar hadden we geluk! Alleen op de dag dat we door Andorra reden is er wat regen gevallen, waar overigens alleen de laatste aangekomen twee last van hadden, de rest was ‘op tijd’ binnen. Maar met een goed regenpak in de bagage verliep dat ook zonder problemen. De rest van de week heeft het weer erg goed meegedaan, soms zelfs met 36 graden iets té. Maar zoals ik al eerder gezegd heb, liever nat van het zweet dan van de regen! 😅
Vanmorgen zijn de eerste vier motoren met behulp van Harry, de B&B-eigenaar in/op de kratten gezet. De resterende twee zouden later vandaag gedaan worden. Sommige motoren waren incl. koffers te breed voor de kratten, dus moesten de koffers er af. Die werden, tezamen met de tassen met bagage op een pallet gezet en netjes ingepakt voor vervoer. Leuk om dat eens een keertje mee te maken en te zien hoe dat gedaan wordt.
Als het goed is gaan de motoren deze week nog op transport, ze zullen dan ergens volgende week wel aankomen in Beek & Donk, waar wij ze dan weer kunnen ophalen. Gelukkig kunnen we ze volgen omdat er een tracker in mijn motor ligt.
Al met al een best bewerkelijke manier van je motorreis plannen, maar het is voor mij wel een manier geweest die me bevallen is. Wellicht dat we een volgende keer de B&B als uitvalsbasis kunnen gebruiken, dus alle routes weer laten eindigen waar ze begonnen zijn. Het gebied rondom de B&Bis er groot genoeg voor.
Maar ja, dan zit je dus om half tien klaar met je goeie gedrag, koffers (in)gepakt, motor klaar voor transport, en dan? Welnu, dan plons je nog even fijn het zwembad in, wat moet je anders? Dat was wederom geen straf, nog even lekker badderen. Daarna omgekleed, de zwembroek in de ‘natuurlijke droger’ en om half twaalf richting het vliegveld gebracht.
Na een goede vlucht weer veilig in Weeze geland, waarna de drukke terugreis naar huis begon, maar ook dat is allemaal prima gelukt.
Eric Van Lochem , André van Lochem, Jan Oosterik , Thijs van Lochem en Sanne van Lochem, dank jullie wel voor deze geweldige vakantie!! Uiteraard zijn jullie onderdeel van het succes geweest! 🙏🏾
Volgend jaar? We gaan het zien, ik hoorde al diverse ideetjes voorbij komen wat jullie willen gaan doen. Ikzelf heb plannen om met een collega naar de Noordkaap te gaan, dat moest maar eens wat concreter gemaakt worden. Jullie gaan het vast nog wel horen.
Uiteraard mijn dank ook naar jullie voor de vele leuke reacties op m’n verhaaltjes, dat is toch wel een belangrijke reden dat ik dit doe.
Nogmaals dank en tot snel!!
Om dit niet alleen maar een lap tekst te laten zijn nog een paar fotootjes voor de sfeer. 😀
